BINC

Panden werden vastgelegd in documenten, met plattegronden en foto's in gedeelde mappen. Een pand met meerdere verhuurbare delen bestond als losse kopieën, die na een wijziging niet meer overeenkwamen.

De opvolging van aanvragen zat in persoonlijke mailboxen. Wie er met een partij gesproken had en wat er was toegezegd, was niet terug te vinden zonder het aan diegene te vragen.

Panden, verhuurbare eenheden en huurvoorwaarden staan nu in één model. Een pand met meerdere delen is één object met onderliggende eenheden, geen reeks kopieën.

Documenten en plattegronden hangen aan het object, met versiebeheer. Publiceren naar de website is één actie in plaats van een aparte handeling in een ander systeem.

Makelaars, beheer en directie zien elk wat bij hun werk hoort. Huurprijzen en contractvoorwaarden zijn afgeschermd op basis van rol, niet op basis van onderlinge afspraak.

Externe partijen krijgen beperkte toegang tot alleen hun eigen dossiers. Alle wijzigingen zijn terug te zien in een logboek, wat discussie achteraf voorkomt.

Elke aanvraag krijgt een status en een eigenaar. Daardoor is op elk moment zichtbaar welke leads blijven liggen en bij wie ze liggen.

Notities staan bij het dossier in plaats van in een mailbox, zodat een collega een gesprek kan overnemen zonder de voorgeschiedenis te missen.

Kopieën van hetzelfde pand liepen altijd uit de pas. Eén object met onderliggende delen lost dat structureel op.

Afscherming op veldniveau in plaats van per scherm, zodat een nieuwe weergave niet per ongeluk gegevens lekt.

Bij vastgoed gaat het om afspraken en bedragen. Achteraf kunnen zien wie wat wijzigde is geen extra, maar een voorwaarde.

Nieuwe medewerkers kunnen een dossier overnemen zonder rondvraag, en publicatie naar de website gebeurt zonder tussenstap. Wat er is afgesproken staat bij het object in plaats van bij een persoon.

De omgeving wordt uitgebreid met rapportage over doorlooptijd per pand en per makelaar.